Rabka-Zdrój jest miastem, które pamięta więcej, niż widać na pierwszy rzut oka. Czasem wystarczy zwolnić krok, skręcić w boczną ulicę, spojrzeć uważniej na werandę, linię dachu, rytm okien, ślad dawnego detalu, ogród, pustą parcelę albo miejsce po budynku, którego już nie ma. Architektura Rabki nie jest jedynie tłem codziennego życia. Jest zapisem historii uzdrowiska, dawnych ambicji, sposobów leczenia i wypoczynku, pamięci kuracjuszy, codzienności mieszkańców, decyzji estetycznych, społecznych i gospodarczych. Jest także świadectwem przemian — tych dobrych, które przywracają życie budynkom, i tych bolesnych, które wymazują z przestrzeni kolejne warstwy pamięci.

Tekst i rysunki Ewa Maria Romaniak